Zakaz użycia narzędzi AI w umowie na teksty SEO – czy to standard i jak to rozumieć w praktyce?

U mnie to raczej nie jest „standard” w sensie rynkowym, tylko zależy od klienta: w części firm (zwłaszcza tam, gdzie mocno pilnują compliance albo boją się jakości/duplikacji) zapis o braku AI albo o ujawnianiu pojawia się regularnie, a w wielu współpracach nikt tego nawet nie porusza. Najczęściej widzę, że „korzystanie z AI” próbują doprecyzować jako generowanie całych akapitów/tekstów vs. użycie narzędzi pomocniczych (korekta, parafraza, research, konspekt), bo bez tego zapis robi się nie do wyegzekwowania — a u Ciebie chodzi o całkowity zakaz, czy tylko o obowiązek ujawnienia użycia?

Z moich obserwacji to nie jest jeszcze jeden „twardy standard” na rynku, tylko coś, co mocno zależy od klienta, branży i tego, jak dana firma podchodzi do ryzyka (wizerunkowego, prawnego, jakościowego). Najczęściej takie zapisy pojawiają się u większych marek, w branżach regulowanych (zdrowie/finanse) albo tam, gdzie ktoś wcześniej sparzył się na treściach robionych „na skróty”. W praktyce spór robi się o to, co znaczy „korzystanie z AI”: czy chodzi o wygenerowanie całego tekstu, czy też o użycie narzędzia do researchu, konspektu, parafrazy, korekty stylu, tłumaczeń albo sprawdzenia błędów. Żeby zapis był jednoznaczny, zwykle widuję doprecyzowania typu „AI jako autor treści” versus „AI jako wsparcie redakcyjne”, czasem z progiem (np. brak fragmentów wprost wygenerowanych, a dopuszczalne wsparcie językowe). Bywa też, że klient nie tyle chce zakazu, co gwarancji procesu: odpowiedzialność po stronie autora, weryfikacja faktów, spójny ton, brak halucynacji i plagiatu, a AI jest tylko elementem, który ma nie obniżać jakości. Z kolei obowiązek ujawnienia użycia AI czasem jest sformułowany tak szeroko, że zaczyna obejmować nawet narzędzia typu podpowiedzi w edytorze, i wtedy robi się to kompletnie nieżyciowe. Dużo zależy od tego, czy klient kupuje „efekt” (gotowy tekst) czy „ręczne wykonanie” jako część brandowego standardu. A u Ciebie klienci częściej wrzucają całkowity zakaz, czy raczej proszą o informację „jeśli AI było użyte do wygenerowania treści”?

U mnie to nie wygląda na jeden „standard” – jedni klienci w ogóle o to nie zahaczają, a inni (zwłaszcza przy bardziej wrażliwych tematach albo mocno „brandowych” tekstach) chcą mieć to czarno na białym. Z ciekawości: w tych umowach, które widzisz, zakaz dotyczy tylko generowania całych akapitów, czy też np. parafrazowania, korekty językowej, researchu albo tworzenia konspektu? I jak oni w praktyce wyobrażają sobie weryfikację „użycia AI” – oświadczenie autora, audyt, czy coś jeszcze? W jakiej branży i dla jakich typów klientów najczęściej na to trafiasz?

Z moich obserwacji to nie jest jeszcze „twardy standard” rynku, tylko zapis, który pojawia się falami – zależnie od klienta, branży i tego, jak bardzo boją się ryzyk typu duplikacja, halucynacje albo problem z prawami do treści. Część firm wpisuje zakaz z automatu, bo mają wewnętrzne polityki albo audyty, a część wręcz przeciwnie: interesuje ich tylko efekt i jakość, a nie narzędzie. W praktyce dużo zależy od tego, co oni rozumieją przez „AI”, bo to pojęcie potrafi obejmować wszystko od ChatGPT do sprawdzania stylu i ortografii. I tu często jest zgrzyt: zapis ma brzmieć „nie używać AI”, a realnie chodzi o „nie wklejać gotowca 1:1” albo „nie generować całych akapitów bez kontroli”. Spotkałem też wersje z obowiązkiem ujawniania użycia, ale one zwykle są nieprecyzyjne, bo nie mówią, czy chodzi o generowanie treści, research, parafrazę, czy choćby podpowiedzi nagłówków. Jak już próbują to doprecyzować, to pojawiają się sformułowania typu „automatyczne generowanie tekstu w całości lub w części” albo „narzędzia generatywne”, ale bez progu (ile to jest „część”) nadal zostaje pole do interpretacji. W efekcie wiele takich klauzul działa bardziej jako straszak i punkt zaczepienia do egzekwowania jakości niż jako realnie mierzalny zakaz. A u Ciebie te zapisy trafiają się częściej u dużych marek/agencji, czy raczej u mniejszych klientów, którzy chcą mieć „spokój na papierze”?

U mnie to nie jest jeszcze „standard” w każdej umowie, ale faktycznie coraz częściej klienci o to proszą, zwłaszcza w bardziej wrażliwych branżach i tam, gdzie mocno boją się powtórek/„generycznego” stylu. Zwykle zapis wychodzi z działu prawnego albo agencji i bywa pisany bardzo szeroko, więc w praktyce dopytuję, czy chodzi o generowanie całych akapitów, czy też o użycie AI do researchu, konspektu, parafrazy albo korekty językowej. Najbardziej jednoznaczne definicje, jakie widziałem, rozróżniały „tworzenie treści” od „wsparcia procesu” i doprecyzowywały, czy obowiązuje zakaz, czy tylko obowiązek ujawnienia przy danym materiale. A u Ciebie klienci częściej chcą całkowitego zakazu, czy tylko informacji, że AI było użyte?

U mnie to dalej nie jest „standard” wszędzie, tylko trafia się głównie u większych marek/agencyjnych klientów albo w branżach bardziej wrażliwych na reputację i compliance, a największy problem bywa w tym, że pod hasłem „użycie AI” jedni rozumieją generowanie całego tekstu, a inni nawet sprawdzanie stylu, korektę czy research. Jakiego typu klienci Ci to wpisują najczęściej (agencje, e-commerce, finanse/medycyna), bo tam widzę największe różnice?