Linki zewnętrzne w artykułach content marketingowych: nofollow czy normalne linki pod SEO?

Przy linkach do raportów, badań i narzędzi zostawiłbym zwykłe linki, bo tekst od razu wygląda bardziej „po ludzku” i łatwiej zaufać źródłom, a nofollow/brak follow częściej ma sens przy partnerach i klientach, gdzie wchodzi element promocyjny albo słabsze dopasowanie. Jak bardzo te linki partnerskie są oznaczone w treści jako współpraca/rekomendacja, czy wyglądają jak zwykłe źródła?

U nas w praktyce rozdzielamy to na kilka przypadków, bo „zewnętrzny link” to nie zawsze to samo. Jeśli linkujesz do raportów, badań czy dokumentacji narzędzi jako źródeł, to normalny link wygląda najbardziej naturalnie i zwykle pomaga w odbiorze tekstu, bo czytelnik widzi, że to nie są gołe tezy. Nofollow częściej ląduje tam, gdzie link jest bardziej „biznesowy” niż merytoryczny, czyli partnerzy, klienci, jakieś współprace albo sytuacje, w których nie chcesz brać odpowiedzialności za to, co jest po drugiej stronie. Te linki do stron klientów/partnerów, które są słabo dopasowane do tematu, potrafią też po prostu psuć kontekst artykułu, nawet jeśli są „SEO poprawne”. Warto też pamiętać, że zbyt konsekwentne nofollow na wszystko wygląda podejrzanie, szczególnie w treściach, które z definicji mają cytować źródła. Ja bym bardziej pilnował sensu linkowania i tego, czy link realnie dopowiada coś czytelnikowi, niż walczył o jeden sztywny standard dla całego bloga. A ten spór w zespole często znika, jak się spisze proste zasady: źródła i referencje inaczej, linki „relacyjne” inaczej. Macie dużo linków sponsorowanych/afiliacyjnych, czy głównie zwykłe cytowania źródeł?

Przy linkach do raportów, badań czy narzędzi jako źródeł nofollow zwykle nie ma sensu — normalny link wygląda naturalnie i po prostu wspiera wiarygodność tekstu. Nofollow bardziej pasuje tam, gdzie wchodzi w grę partnerstwo, klient albo jakikolwiek „układ”, zwłaszcza jeśli link jest wciśnięty trochę na siłę i słabo pasuje do tematu. W praktyce problemem nie są linki zewnętrzne same w sobie, tylko intencja i dopasowanie: jeśli coś jest ewidentnie promocyjne albo losowe, to prędzej to zgrzyta niż pomaga SEO. A te linki do partnerów/klientów macie oznaczane jako sponsorowane, czy idą jako zwykłe cytowanie?

Przy linkach do źródeł typu raporty, badania czy narzędzia zwykle zostawiłbym normalne linki, bo to wygląda naturalnie i pomaga czytelnikowi zweryfikować informacje. Nofollow (albo sponsored) ma większy sens tam, gdzie wchodzi element współpracy: partnerzy, klienci, afiliacja czy jakakolwiek korzyść po Waszej stronie, zwłaszcza jeśli link jest trochę „na siłę” względem tematu. W praktyce miks wychodzi najbardziej logicznie: źródła bez kombinowania, a rzeczy biznesowe wyraźnie odseparowane i oznaczone, żeby nie rozmywać zaufania do tekstu. Macie u siebie jakąś spisaną politykę linkowania/oznaczeń dla treści contentowych?

Ja bym to rozdzielił: linki do źródeł (raporty, badania, narzędzia) zostawił normalnie, bo wtedy tekst wygląda uczciwie, a nofollow dawał tam, gdzie wchodzi partner/klient albo coś jest „na doczepkę” i może pachnieć promocją. Macie już jakieś wytyczne, kiedy link jest redakcyjny (źródło), a kiedy komercyjny (partner/klient)?

Ja bym to rozdzielił na trzy typy linków, bo wrzucanie wszystkiego do jednego worka zwykle robi więcej szkody niż pożytku. Linki do źródeł typu raporty, badania czy dokumentacja narzędzi zostawiłbym jako normalne, bo to buduje zaufanie i wygląda naturalnie zarówno dla czytelnika, jak i dla wyszukiwarki. Nofollow (albo sponsored/ugc, jeśli macie to ogarnięte) ma sens tam, gdzie w grę wchodzi relacja komercyjna: partnerzy, afiliacja, barter, „wymiana” linków, bo wtedy to już nie jest czyste cytowanie źródeł. Przy linkach do klientów/partnerów, które są tylko luźno powiązane z tematem, łatwo przesadzić i zrobić w tekście wrażenie „dopchanego” odnośnika, więc tu bardziej liczy się kontekst w zdaniu niż sam atrybut. Jak link faktycznie pomaga zrozumieć fragment (np. case study klienta pasuje do tezy), to nawet jeśli to klient, da się to obronić, tylko lepiej, żeby to nie było masowo i bez powodu. A jak to jest bardziej „bo chcemy podbić”, to nofollow/sponsored zamyka temat i nie ma dyskusji, czy to manipulacja. Z mojego doświadczenia Google i tak patrzy na ogólny profil linkowania i naturalność, a nie na to, czy każdy zewnętrzny link jest „odbezpieczony” albo „zablokowany”. Macie w tych artykułach jakąś stałą zasadę oznaczania linków partnerskich (sponsored), czy wszystko leci jako nofollow/normalny bez rozróżnienia?

U mnie w takich tekstach linki do źródeł (raporty, badania, narzędzia) zostają normalne, bo to po prostu wygląda jak uczciwe cytowanie i ułatwia weryfikację. Nofollow dawałbym tam, gdzie link jest stricte „z polecenia” albo ma posmak promki, zwłaszcza jeśli pojawia się w kontekście współpracy. Przy partnerach i klientach łatwo przesadzić i wtedy to nie jest kwestia wiarygodności, tylko tego, czy link faktycznie wnosi coś dla czytelnika w danym fragmencie. Jeśli to tylko „bo trzeba gdzieś podlinkować”, to robi się dziwnie i dla odbiorcy, i dla SEO. Z drugiej strony wrzucanie nofollow na wszystko też wygląda, jakbyście bali się własnych źródeł, a to trochę kłuje. Ja bym to rozdzielił: źródła merytoryczne normalnie, rzeczy marketingowe oznaczać inaczej, a linki słabo dopasowane po prostu ograniczać. Macie w firmie jakieś zasady, które rozróżniają linki źródłowe od partnerskich/sprzedażowych?